Powiedzcie mi dlaczego większość ludzi mówi...

W punktu widzenia poprawnej polszczyzny masz tutaj rację. Pozwolę podeprzeć się cytatem z pewnego artykułu:
"Co do swędzi czy świędzi rzecz nie jest łatwa. Najdawniejszy teoretyczny stan miał w rzeczowniku wtwarde, w czasowniku miękkie, podobnie jak np. wóz obok wiozę, pawąz obok wiążę, co się potem inaczej zróżnicowało i wytworzyło dwie grupy znaczeniowe: swąd i swędzi w znaczeniu węchowym i świąd świędzi w znaczeniu dotykowym. Nie jest to jednak wcałe powszechne. SW ma świąd jako wyraz lekarski,ale świędzi mimo Lindego oznacza tylko jako gwarowe (wg SłGwP. tak pod Mławą), chociaż na Podkarpaciu (rzadziej w Krakowie) nawet inteligentów skóra świędzi; wilnianina ona nie świędzi ani nie swędzi, tylko świerzbi, podobnie jak chłopa spod' Wadowic, gdzie swędu nie ma zupełnie, bo z pieca smędzi. I ten (także innosłowiański) smąd SW okł'eśla jako gwarowy, mimo, że go ma Linde, my zaś możemy go zacytować nawet 2 Fredry: .prócz małego smędu i małego dymu w pokojach. (Nieszczęścia naj szczęśliwszego męża, Kraków 1841, s. 19)! Na sąd SW nie zawsze można się powoływać, bo tak ważne regionalizmy (także mowy kulturalnej) niestety utopił w gwaryzmach. Ostatecznie więc starego świędzenia nie podobna zupełnie potępić."
Artykuł ze strony: http://mbc.malopolska.pl/dlibra/plain-content?id=17245

Tak więc co do poprawnego mówienia o swędzeniu bądź świędzeniu jest kwestia sporna. Jeden będzie mówił tak, a drugi tak i nie ma na to rady. :)
Również prof. Miodek w roku 1992 wydał książkę, w której jednym z rozdziałów był rozdział zatytułowany "Swędzi czy świędzi?". Niestety, nie mam dostępu do tejże książki, ale zaciekawiła mnie i z pewnością postaram się jej poszukać w bibliotekach, antykwariatach, internecie.