Powstanie warszawskie - jesteście za czy przeciw?

Moim zdaniem warto było nawet kosztem takiej ceny. Zryw ten potwierdził nasze prawo do niepodległości tak ciężko odzyskanej po 123 latach niewoli. Heroiczna postawa jest wpisana w naszą historię. I była wówczas duża szansa aby to się udało, jedynie wielka polityka zadecydowała o klęsce. Gdyby Stalin nie powstrzymał swoich armii lub chociaż pozwolił na wsparcie powstania przez polskich żołnierzy to szansa na wygranie tego była. A tak pozwolił na kolejne wykrwawienie polskich elit dzięki czemu później skonsumował ten sukces militarnie i politycznie.

To nie jest tak że powstanie miało się udać. Jak to jeden z uczestników powstania wspomniał. Przyszedł taki moment że człowiek wolał zginąć i spróbować niż żyć w klatce. Wczuj się w tych ludzi. Zniszczone miasto, wizja okupacji, niewola do końca życia.
----------------------------------
http://www.designcart.pl/oferta.html

Cześć ! Ciekawy temat, ciekawe pytanie. Mnie dość trudno ocenić kto w tym sporze ma rację, tym bardziej że nie znamy całej prawdy historycznej o faktycznych przyczynach powstania ( WSZYSTKICH ) jak i rzeczywistym stosunku do powstania krajów alianckich i ZSRR. Uważam jednak, że ty masz więcej racji bo powstanie miało niewielkie szanse powodzenia wobec niemieckiej przewagi i niechęci ZSRR do pomocy powstaniu i ewentualnemu wykorzystaniu jego wybuchu do przyśpieszenia ofensywy na froncie. Istotne też było ryzyko zniszczenia miasta i śmierci tysięcy jego mieszkańców co niestety się stało. Z drugiej strony jak pisze wyżej 'fisherjk" ważne było zamanifestowanie naszego dążenia do niepodległości . Doceniam jej argumenty jednak uważam, że "koszt" powstania był przewidywalny, znana była też wcześniej postawa ZSRR wobec jego ewentualnego wybuchu. W efekcie powstanie zakończyło się klęską. Myślę , ze dalej pozostanie otwarte pytanie : Czy warto było? Pozdrawiam.

Jestem za powstaniem warszawskim. Wtedy my, Polacy, zmęczeni czasami wojen i okupacji postanowiliśmy postawić kres Niemcom, i odzyskać wolność. Szkoda, że alianci nam nie pomogli, a przecież walczyliśmy 63 dni. Smutno jest popatrzeć na te dzieci, które walczyły, a potem umierały.

Wszystko z neta zerżnięte - beznadzieja. A prosiłem o własną opinię, a nie o wypocinki z gimnazjum, opisujące wybuch powstania.

Cześć. Ciężko dziś powiedzieć jednoznacznie żyjąc w wolnym świecie. Nie znamy realiów ówczesnego życia pod okupantem. Nikt wtedy nie spodziewał się że Stalin zatrzyma się tuż przed Warszawą. Nawet wtedy zdania były podzielone a co dopiero dziś. Nie wiem czy znając rozmiar strat i ofiar dowództwo odważyłoby się rozpocząć powstanie. Ja Ci nie odpowiem na to pytanie.

Powstanie Warszawskie nie przyczyniło się do osiągnięcia żadnego celu. Nie pomogło ani militarnie ani politycznie. W jego efekcie Warszawa została zniszczona. Oto bilans strat Powstania Warszawskiego:
Straty Niemców: Około 10 tys. poległych żołnierzy i prawie 9 tys. rannych, oraz ok. 7 tys. uznanych za zaginionych.
Straty Polaków: Około 200 tysięcy zabitych, z czego ok. 180 tys. ofiar, to cywilni mieszkańcy Warszawy, w tym ok. 33 tys. zabitych dzieci. Spośród prawie 20 tys. poległych powstańców było 2,3 tys. żołnierzy WP gen. Berlinga, którzy w dniach 15-21 września walczyli niosąc pomoc umęczonej Warszawie. Około 1,5 tys. żołnierzy WP zostało rannych. Tragedia ocalałej ludności Warszawy nie skończyła się w dniu zakończenia Powstania. Po kapitulacji, ok. 650 tys. mieszkańców wygnano z miasta.

Trudno wypowiadać się na temat historyczny, jeśli nie znamy i nie mamy prawa znać wszystkich okoliczności powstania. Niewątpliwie był to jednak wyczyn, który pokazał że Polska nie upadła, ma siłę na walkę i ludzi, którzy również chcą walczyć - jeśli nie dla siebie, to dla kolejnych pokoleń. Nalezy okazać im szacunek i wdzięczność, ponieważ wydarzenia te dodały skrzydeł Polakom w całym okupowanym kraju i pokazały, że podjęcie takich kroków jest mozliwe. Nawet jeśli powstanie skazane było na klęskę, jest ogromnym kładem w historyczną walkę o niepodległość i pokazem patriotyzmu jako idei zakładającej nieustanną walkę, siłę ducha polskości i wiarę w lepsze jutro. Może warto zapytać Warszawiaków o ich refleksje.

Czyli się zgadzamy w tej kwestii. ;) Niestety zdania polskiego dowództwa były podzielone. Część chciała walczyć, a część nie. Lecz gdy powstanie wybuchło, nie było miejsca na niezdecydowanie. My, potomni, nie musimy podejmować tak tragicznych decyzji. Do nas należy PAMIĘĆ. Dzięki za odpowiedz!

Decyzję o wybuchu powstania podjęła Komenda Główna AK za zgodą Delegata Rządu RP na kraj ze względów politycznych, w świetle doniesień o rozbrajaniu oddziałów AK i aresztowanych oficerów oraz żołnierzy na terenach zajętych już przez Armię Czerwoną. Komenda Główna nie chciała aby Rosjanie wyzwolili Warszawę gdyż pozwoliłoby to rościć ZSRR niejakie prawa do tej ziemi. Polacy chcieli witać Armię Czerwoną jako ci, którzy sami potrafili zrzucić z siebie jarzmo niemieckie. Oprócz tego Polacy mieli dość pięcioletniej okupacji i nie chcieli już dłużej czekać. Szczególnie młodzież paliła się do walki. Heinrich Himmler, głosił: "Każdego mieszkańca należy zabić, nie wolno brać żadnych jeńców. Warszawa ma być zrównana z ziemią i w ten sposób ma być stworzony zastraszający przykład dla całej Europy". Rozkaz Himmlera został spełniony straty zarówno w ludziach jak i samej Warszawy były ogromne. Zginęło 150 tys. ludności cywilnej i 40 tys. powstańców, zniszczeniu uległo 90% budynków. Uważam, że mimo wielu strat w ludziach, zniszczeniu miasta wybuch powstania miał sens. Polacy po raz kolejny udowodnili światu że mimo braku broni w imię walki o wolność potrafią się zjednoczyć , nawet mimo opuszczeniu naszego narodu przez zachodnich sojuszników i biernej postawie Rosji , społeczeństwo wykazało się pełną determinacją i poświęceniem w imię wolności, także Bez wątpienia wybuch powstania nie byłby możliwy bez dobrej organizacji i współpracy polskiego podziemia. Wszystkie te czynniki złożyły się na to że powstanie trwało aż 63 dni, które do dziś są symbolem poświęcenia i patriotyzmu społeczeństwa polskiego

Hej hej, dzieki za wartosciowa odpowiedz!