przed ślubem...
O
olay0 pkt
877 wyświetleń
Co uważacie o współżyciu przed ślubem? Macie jakieś swoje wartości, czy nie dbacie o to i zaspokajacie swoje potrzeby w wieku -nastu lat?
12 odpowiedzi
Najlepsza odpowiedź
-21
Dzisiejszym młodym potrzeba bardzo dużo modlitwy. Mają inny poziom wartości, który przekazują im kolorowe czasopisma młodzieżowe ,gdzie nie ma miejsca na Boga i w ogóle na tematy związane z wiarą.Chcą sami decydować o swoim życiu, stają się panami własnego "ja". Pojęcie szczęścia ogranicza się do posiadania dobrej pracy i wygodnego życia. Dowodem miłości staje się wspólne łóżko,bez ślubu, bez zobowiązań...ale chyba w prawdziwej miłości nie chodzi o własne "ja" (ja potrzebuje żebyś mi udowodnił/udowodniła że mnie kochasz)ale o to żeby być z kochaną osobą. BYĆ z kochaną osobą ,a nie ją MIEĆ. A stanie się "byciem" a nie "mieciem" wymaga od nas rezygnacji z własnego "ja".Człowiek zacznie w pełni realizować swoje "bycie" kiedy przed ołtarzem,przed Bogiem wyzna osobie kochanej miłość. W dzień ślubu chyba każdy chciałby kochanej osobie dać coś pięknego, samego siebie. Kiedyś słyszałam takie porównanie: kobieta jest jak jabłko.Mężczyzna to ktoś kto to jabłko przy każdym współżyciu nagryza. Kiedy w końcu dziewczyna pozna tego z kim chce resztę życia spędzić ,okazuje się, że jest tylko ogryzkiem...to jest przykre. Czy nie piękniej byłoby usłyszeć "daję ci dzisiaj pięknie zapakowany prezent, którego jeszcze nikt nie dostał i nie dostanie więcej ode mnie.Jest tylko twój"
-21
-3
ja nie mam postanowienia że mój pierwszy raz przeżyję po ślubie ale jestem całkowicie za,, jeśli to mi się uda na pewno będe szczęśliwa, myślę że warto szanować sie a nie iść do łóżka z każdym tak jak niektóre dziewczyny które mają 17lat uważają że już wszystko widzą o życiu więc nie ma takiej opcji żeby już nie były po swoim pierwszym razie bo to obciach, ja się z tym nie zgadzam, jestem starasza i nadal jestem za tym żeby zrobić to po ślubie :)
-3
-24
Uspokoiliście mnie swoimi opiniami. Już myślałam, że tylko ja mam jakieś swoje wartości i granice, których nie jest mi śpieszno przekroczyć. Zaczynałam się już czuć z tym dziwnie, bo większość osób z mojego otoczenia postrzega te sprawy w nieco innym świetle. Ale to już chyba tylko i wyłącznie kwestia dojrzałości.. Dzięki za odp :)
-24