pytanko na dziś: czy zranił was ktoś kiedyś...

oj tak.
ale to byl tylko jeden raz ale to bardzo porządny, teraz jestem na to uodporniona. nie mam uczuć, nic mnie nie obchodzi :) lubie to!

Nie, bo nie ufam byle komu :)

Jeszcze nie, głownie dlatego że nie miałem żadnej mi bardzo bliskiej osoby.
Ale to nie zmienia faktu że psychicznie i mentalnie nie przygotowuje się do czegoś takiego ^.^

DEXTERmściciel 100% zgadzam sie z Tobą mam podobnie.. zraniono mnie raz a dobrze i teraz też tak mam że nie ufam ludziom i wogóle jak spotkam jakiegoś chłopaka to sie boje że zrobi mi to co tamten.. ehh psychika zryta do końca życia.. Ale co do tego że stajemy sie silniejsi to nie byłabym taka pewna.. ja wcale nie jestem silniejsza a wręcz przeciwnie czasem z niektórymi sprawami sobie nie potrafie sama poradzić.. ale co prawda uczymy sie na własnych błędach..

Tak, niestety ;c

ooo człowieku.. dobrze wiesz,co to było.. po tym incydencie nie ufam chłopakom..ehh... DEXTER mściciel ma w 100% rację..

Tak .. właśnie to przeżywam . :(

włąśnie to przeżywam

Tak.! ;(

DEXTERmściciel świetnie ująłeś to, co chciałam powiedzieć. Patrzenie ludziom na ręce to jedna rzecz, która jest wynikiem tego, że ktoś nas zranił, to fakt. Chciałam tylko dodać, ze najgorszy jest ten ból który nam towarzyszy, a kiedy już zniknie, na jego miejscu pojawia się przeogromna pustka, której nie mamy jak zapełnić i czujemy się wyprani z uczuć. Przynajmniej w moim wypadku tak było. A kiedy zdajemy sobie sprawę że ludzie mają większe problemy, wypadki, powodzie, głód to i tak to, co ktoś nam zrobił boli nas najbardziej na świecie

Ohohoho , nawet nie potrafię zliczyć ile razy .. Ale myslę że to była dla mnie lekcja, że nie powinno się ufać byle komu .