"Dość???

"
gdzie ma szukać,gdzie?
skąd pomoc mi nadejdzie?
nikt mnie nie słyszy jak narazie.
nawet szukałam siebie w cudzym obrazie.
Bo zgubiłam moje własne ''ja''
któregoś szarego dnia.
Kiedy z oczy popłynęły błękitne łzy,
to przestałam wierzyć w sny.
od dawna nie wierzyłam w marzenia,
bo ta głupia nadzieja pobudza drżenia.
Ale marzyć lubiłam momentami,
gdy znowu mijała się z realnymi datami.
zastanawiam się czyby tego nie zostawić tu.
i może poczucie winy dać jej,mu...
jednak to ich wtedy satysfakcja.
żadna moja wygrana,żadna racja.
Wzruszam się na to,że mogę tyle nie zobaczyć
a może kiedyś będę dla kogoś coś znaczyć?
a tak to, to na pewno nikogo już nie poznam.
żadnych nowych uczuć nie doznam.
Więc jest szansa,że doczekam normalnego końca
i wreszcie zobaczę promyk wiosennego słońca.
możliwe,że mi przejdzie za jakiś czas.
znowu zwiedzę mój las.
Odzyskam siła na uśmiech nowy.
Podejdę do nich i powiem:i co,kto jest na szczycie?
Ha!Ja!Bo mam swój świat i swoje własne ŻYCIE!