Rozstałam się z chłopakiem, z którym byłam...

16 miesięcy. Mieszkamy na odległość niestety, 300 km, lecz mimo to spotykaliśmy się często. Naprawdę ciężko mi bez niego.Przywiązaliśmy" się do siebie. Popełniłam chyba najgłupszy błąd w moim życiu, zdecydowałam o wszystkim w nerwach, wtedy gdy byłam na niego zdenerwowana. ". Piszemy nadal sms'y i czasami rozmawiamy, ale zdarza mi się płakać gdy go słyszę. Nawet gdy piszemy to wysyła mi " <3" lub " :* ".. Gdy rozmawiamy, mówi że kocha mnie , tęskni , chciałby przytulić mnie.. Ale gdy zaczynam temat, o tym żebyśmy spróbowali jeszcze raz, żebyśmy dali sobie szansę, to on mówi " Boje się", " Na razie piszmy i rozmawiajmy, później zobaczymy co dalej", albo " Ja nie wiem czy chcę być jeszcze z Tobą". Raz wybaczyłam mu zdradę, to dlaczego on teraz nie może mi wybaczyć mojej głupoty? Jeżeli nie umie, to dlaczego ciągle pisze, dzwoni , wyznaje mi miłość i zachowuje się tak jakbym z nim była ? Co mam zrobić żeby nie bał się mi zaufać na nowo? I nie mówcie tu o szczerych rozmowach, bo zawsze je kończy tym tekstem " Nie chcę o tym rozmawiać.". Pomóżcie ;c