Śmierć..

. ym , ja powiem że miałam tak samo . Tyle że sie nie budziłam w nocy , ale cały dzień myślałam jak to jest po śmierci i wg .
. Starsi nie wiedzieli co mi jest . Chcieli nawet mnie do psychologa zapisać . xd
. Ale wiesz co mi pomogło ogarnąć swoje myśli ?
. Zakochałam się . . . a jeśli nie znajdziesz 'tego jedynego' o którym bez przerwy będziesz myśleć zaplanuj sobie dzień , abyś nie została sam na sam ze swoimi myślami , pomaga . ; dd

może powiedz to rodzicom i zabiorą cię do jakiegoś lekarza albo coś

idz do jakiegos lekarza on powinien Ci pomoc

mycha09 dobrze ci radzi... ale z mojej strony nie powinnaś się tego bać... wiem kazdego to czeka ale nie w twoim wieku napewno przecież nie jesteś chora na jakąś specjalną chorobę... w to miejsce pomyśl o czymś miłym i przyjemnym... zajmij się czymś... niewiem sam...

na tylu pogrzebach już byłam że się już tego nie boje.

powiedz rodzicom, na pewno znajdą rozwiązanie. 3maj się!;)

To jest fobia. A dokładnie tanatofobia. Mam to samo. Np.: boję się zasnąć, bo mam wrażenie że się już nie obudzę. .... ;( Współczucie, bo to okropne. Ale z czasem to przejdzie.! ;)

ja też sie boje ale przez uduszenie lub utopienia
tak to nie

najlepiej o tym niemyslec np znalezc szczescie

ja nie boję się śmierci.....
Ja się boję umierać

ja nie boję się śmierci.....
Ja się boję umierać