UWAGA, GIMBUS TRACI WIARĘ W SENS ISTNIENIA. Czy...

Ahh, gimbus nie gimbus, nie ważne :) Nie tylko Ty masz takie przemyślenia, myślę, że każdy z nas je ma. Ogólnie odpowiem: tak, ma sens, wszystko ma sens. A teraz to rozwinę :p
Rodzimy się, każdy nasz gest, krok, zostawia ślad. Dla świata może i jesteśmy niczym, ale dla kogoś całym światem. Miłość, to coś niesamowitego. Zanim zakochałam się po raz pierwszy było tylko "jak można dla kogoś zrobić tak wiele, jak można kogoś szczęście stawiać na pierwszym miejscu?" Można. Teraz wiem, że można i to jest fajne. Poza miłością w życiu spotyka nas wiele rzeczy, te lepsze i te gorsze. O tych i o tych się pamięta, bardziej lub mniej. Napisałam, że wszystko ma sens, ale nie będę odnosić się do Boga, bo jak napisałaś kwestia wiary. Nie tylko Ty masz chwilę zwątpienia w to wszystko. Ja i na pewno wiele innych osób również, a co "najlepsze" z wiekiem tego przybywa. Ale też na jedno, gdybyśmy nie mieli problemów i wiedzieli co będzie jutro, za tydzień, miesiąc to nie byłoby tak fajnie. Bo co to za przyjemność znać wszystko co będziemy robić. Żadna. Ja w Twoim wieku też miałam takie przemyślenia i w sumie nadal mam, ale co mam zrobić. Cieszyć się i żyć : )

Tam, całe życie przed tobą, nie dawaj się takiemu gadaniu, bo jest głupie i wkurzające, niektórych żyć lepiej nie przeżywać.

Nienawidzę porównywania życia do daru, ale tu wyjątkowo dobrze pasuje. Dostałaś kiedyś prezent? Na pewno. A czy sam w sobie miał on sens? Nie, nie miał, tak jak nic innego samo w sobie go nie ma. Sens wszystkiemu trzeba nadać - marzeniami, walką, dążeniami i, przede wszystkim nauką. Ale nie mówię tu o siedzeniu w książkach - każda walka czegoś nas uczy, zwłaszcza ta, którą przegraliśmy. A walką jest każdy dzień i każde wyzwanie. Czy wiesz jaką satysfakcje daje stanięcie pewnego dnia i stwierdzenie "jestem lepsza, jestem mądrzejsza, jestem silniejsza"? A potem móc sobie napisać na grobie "wykonałam zadanie i wróciłam do domu"?
Nie martw się, w wieku 15 lat życie nigdy nie ma sensu, bo nie ma jakiego mieć, chyba że już malujesz jak Picasso czy coś tego typu. To przychodzi potem, z czasem, z różnymi planami, dążeniami, religią - nie koniecznie chrześcijańską - i miłością, która ma się świetnie, ale w wieku 15 lat ciężko takiej świadomości wymagać. Czasem warto się przemęczyć chociaż żeby móc w to lustro spojrzeć i pisze to osoba, która sama miewała nieustanne myśli samobójcze. Bo te złe chwile wcale aż tak w pamięci nie zostają, a te, które pozostają nas hartują.

Lol, każdy w wieku gimbazjalnym ma takie odczucia.

ja uwazam ze zycie nie ma sensu.

Sens istnienia to temat do głębokich refleksji,które zazwyczaj nie do końca są zadowalające. Wiele w tym temacie pytań bez odpowiedzi. Nie Ty pierwsza nad się zastanawiasz i nie ostatnia.
W samym rozmyślaniu nie ma nic złego/dziwnego. Ważne,że nie popaść w paranoję.
W tym wszystkim najbardziej zająłbym się przyczyną takich rozmyśleń. Przeważnie coś negatywnego kieruje człowieka do tego typu rozmyśleń.
Dlatego może warto bliżej temu wszystkiemu się przyjrzeć.
Jeśli chciałabyś dokładniej pogadać,zapytać o coś itp to napisz śmiało na prv ;) zapraszam ;)

Sami sobie tworzymy sens życia! W0W!

Więc po co żyć skoro sensu brak? Albo nie jest przez nas widoczny? Tylko nie mieszajcie we wszystko Boga.

Sensem życia jest jego brak! Hah
Wolałbym nie mieć sensu życia niż mieć sens życia który okazuje się otwieraniem drzwi w moim pokoju.

jezeli chcesz to mozesz sie zabic, twoja smierc i tak niczego nie zmienia, wszechswiat istnieje 13-14miliardow lat i poradzi sobie bez nas tak jak niegdys sobie radzil, co do milosci to rzeczywiscie trzeba tam znac odpowiednie hormony i czesci mozgu jakie sie uruchamiaja podczas tego czegos co my nazywamy milosc, bo czegos takiego poprostu nie ma, to organizm nas tak sprytnie zaprogramowal zeby przez kilka lat powstalo w mozgu czlowieka cos co nazywamy "uczuciem" do drugiego czlowieka, aby moc przynajmniej przez 1-szy okres zycia dziecka, rodzicom zajac sie nim, jednakze stwierdzam ze dlaczego nie powinnas sie wypowiadac na temat milosci, skoro nikt dokladnie nie wie wszystkiego o tym zjawisku, tak jak kiedys mowil Einstein, Gdy­by ludzie roz­ma­wiali tyl­ko o tym, co ro­zumieją, za­padłaby nad światem wiel­ka cisza.

hahah zycie bez senu znajdz sobie sens co ja mam powiedziec w wieku 9 lat stacilem blisko mi osobe 3 lata pozniej stracilem to co kochalem dzis nie mam nic a ni tego ani tego ale wiem jedeno wskrzesic nikogo nie wskrzesze ale odbudowac to co kocham moge no wlasnie dorze za marzeniami marzenia i nadzieja a dokladnie rozwoj to sens zycia jestes jeszcze mloda wyleci ci to zglowy

W tym wieku ma się różne problemy, wiem z własnego doświadczenia, jak to jest przeżywać wewnętrzny horror i słyszeć "przejdzie Ci" "taki problem to nie problem" itp.
gimnazjalistka wypowiada się na temat miłości??
nic dziwnego, w tym okresie się ona pojawia, nie koniecznie szczęśliwa i to czy masz 15, 16 czy 25 lat ma małe znaczenie...
nie będę Ci gadał głupot typu "jesteś młoda", "całe życie przed Tobą" bo to oczywiste
ale...
masz ochotę się czasem zabić ??
każdy tak ma
wystarczy patrzeć na świat z szerszej perspektywy i mieć gdzieś przyziemne z pozoru straszne problemy
Pozdro...