Wasza miłosna historia .. ! Opowiedzcie...

moje miłosne historie zaczynają się i kończą na wpatrywaniu się w siebie.
HAHAHAHAHAHA.;);P

No więc tak :
Znaliśmy się z widzenia , później osobiście poznaliśmy tak spotykaliśmy się przez kilka miesięcy...W grudniu 2010 roku był inny poszliśmy razem do kina na fil " Zanim odejdą wody". Było śmiesznie i w pewnym momencie złapał mnie za rękę oczywiście odwzajemniłam uścisk ^^ Odwiózł mnie do domu po czym powiedział że mnie kocha *zawstydzony* był to chyba najlepszy dzień mojego życia. I pocałował na pożegnanie . Nie piszemy w dzień w dzień ze " Kocham Cię" gdyż to jest magiczne słowo , które by straciło sens gdyby się nadużywało .. Liczą się czyny. To nie tylko mój chłopak , ale także najlepszy przyjaciel : *

Myślę, że to co opisze chociaż trochę tu pasuje ;]

Miałam 5 lat..
Często po przedszkolu mama nie miała mnie gdzie zotawić więc zabierała mnie do pracy, ale tem nie mogłam za bardzo przebywać. Na szczęście tuż obok był plac zabaw.
Dużo się tam bawiłam sama już w wieku 3 lat. Dlatego mama nie bała sie mnie tam puszczać. Znałam tam inne dzieci.
Za każdym razem poznawałam kogoś nowego, ale często bawiliśmy się tylko ten jeden raz.
Uwielbiałam huśtać się na huśtawce i zjeżdżać na zjeżdżalni.
Pewnego razu przyszedł tam pewien chłopak- Kuba. Był rok młodszy (4 lata). Mieszkał na pobliskim osiedlu, więc przychodził prawie codzienni, po przedszkolu.
Dużo się razem bawiliśmy, czasem z jego młodszą siostrą. Najbardziej lubiłam z nim chodzic po takim przewróconym drzewie.

I tak mijały dni, tygodnie, miesiące...
Pewnego dnia (to już jakoś w wakacje, chyba pod koniec lipca następnego roku) schowaliśmy się za taką budką i dwa razy dał mi buziaka w usta.
To było takie słodkie ♥
Ja miałam wtedy już 7 lat, a on 6...
Wgl. on był fajny, mówił mi, że mnie kocha... ;]

Ale wszystko się skończyło, poszłam do szkoły. Nie miałam już czasu, żeby tam chodzić. Straciłam z nim kontakt. Jeszcze potem go ze da razy widziałam.
Można powiedzieć, że te buziaki to tak jakby na pożegnanie były, choć myśmy o tym nie wiedzieli..
Potem moja mama przestała tam pracować, więc już wgl tam nie chodziłam.

Trochę mi tego szkoda.Wątpię, czy teraz między nami było by o samo, ale pewnie bylibyśmy przyjaciółmi.

I właśnie jakąś godzinę temu przez przypadek znalazłam go na facebook'u.
Jaki on teraz przystojny ;-).

No ale trudno, było-minęło.
Wątpię czy on mnie jeszcze pamięta.
Sądząc po jego charakterku byłam "jedną z wielu".
Sama nawet nie wiem, czy mogę powiedzieć, że "byliśmy ze sobą".
Jak myślicie.?

pozdrawiam ♥♥

To ze swoim obecnym chłopakiem poznałam się 8 lat temu gdy chodziłam do zerówki a on do 2 klasy. Moja siostra chodziła z nim do klasy i wzieła mnie raz do sb na lekce. Siedziałam za nim i on sie do mnie odwrócił i razem zaczeliśmy rysowac kwiatki ;d xd wiem, że to żalosne ale wtedy sie poznaliśmy i od razu mi się spodobał ;p potem sie kumplowaliśmy a ja sie zawsze w nim bujałam. Dopiero ostatnio w sylwestra o północy powiedział, że jest we mnie od dawna zakochany i od tamtego czasu jesteśmy razem ;) Nasz pierwszy prawdziwy pocałunek <ślimaczek> ;p był dopiero po 7 miesiącach....

Moje historie miłosne ? Oj , nie istnieją .

A więc.. Było to trochę lat temu, dokładnie 3.
Klasa 2 gimnazjum, początek roku szkolnego.. w szkole pojawił się nowy chłopak rok starszy ode mnie-od razu wpadł mi w oko.. poznaliśmy się przez mojego kolegę z klasy. Pisał do mnie przez około 4 miesiące, pewnego wieczora spotkaliśmy się, namiętnie mnie pocałował, przez miasto szliśmy za rękę, to był najcudowniejszy romantyczny spacer jakiego kiedykolwiek doświadczyłam..
Jak to w gimnazjum od czasu do czasu mają miejsce dyskoteki, wtedy też właśnie gościliśmy w szkole litwinów.. Podczas dyskoteki świetnie bawiłam się ze swoimi koleżankami, po chwili zauważyłam, że ON w tańcu obściskuje się z przypadkową litwinką.. zabrał ją na spacer, całowali się.. może to głupie, ale pobiegłam za nimi, więc widziałam tę akcję...
Załamałam się, wtedy to po raz pierwszy spotkałam się z przypadkiem "playboya" bardzo mnie skrzywdził. Moja najlepsza przyjaciółka miała mu to za złe, że tak cierpie z jego powodu.. myliłam się, po prostu pisała do niego pod pretekstem, że piszą na mój temat.. Od początku jej się podobał. Pokazywała mi słodkie smsy od niego.. w takich chwilach nie wiedziałam co ze sobą zrobić.. Kiedy ją też wykiwał płakała mi w rękaw.. I ja miałam ją pocieszać ? wiedząc,że zraniła mnie tak samo jak on.. Minął mniej więcej rok.. kolejny raz napisał do mnie.. pisaliśmy, spotykaliśmy się, przyjeżdżał do mnie do domu... zanosiło się na coś poważnego.. ale.. w szkole nie znał mnie, nie mówił głupiego "cześć".. Mimo to zaprosił mnie na swoją 18-stkę.. poszłam.. była jednak tam dziewczyna starsza od niego o 4 lata, której wpadł w oko, ona jemu też.. dwa tygodnie po imprezie pisał do mnie inaczej.. zapytałam co jest nie tak, przeczuwałam, że są parą.. Nie zaprzeczył. Kolejne leczenie ran, które mi zadał.. W ubiegłe wakacje w sobotni wieczór napisał do mnie jego kumpel, zapytał czy mam ochotę jechać z nim na imprezę.. nudziło mi się, więc namówiłam koleżankę i zgodziłam się. Tylko nie wiedziałam nic na ten temat, że kierowcą jest ON... i zaczęło się. Zachowywał się inaczej niż wtedy kiedy go znałam wcześniej. Mój były chłopak koleguje się z nim do tej pory.. eks opowiada mu o mnie niestworzone rzeczy- z zazdrości. A ON śmieje się ze mnie... a ja nie mam zamiaru tłumaczyć się z czegoś, czego nie zrobiłam.. On prowokuje mnie swoim zachowaniem chociażby w szkole.. jakieś głupie odzywki, głośno wypowiada moje imie kiedy przechodzę obok.. zwalnia kiedy przejeżdża obok mnie autem.. tak jest do dziś..
On wie, że ja go kocham.. mimo to, że cały czas mnie krzywdzi..
Kocham go i nie potrafię wymazać jego osoby z mojej pamięci.. tym bardziej, że mieszkamy zbyt blisko siebie, jesteśmy narażeni na swoją obecność.. To trwa już ponad 3 lata, czekam tylko chwili kiedy nie będę musiała go widywać..