Większość ludzi dziwnie się na mnie patrzy...

Cóż ja planowałam sobie życie od 1 kl. sp. - wybrałam zawód nauczyciel .
w 4 kl. sp. wybrałam szkołę średnią.
w 5 kl. sp wiedziałam, że musi coś być związane z geografią
w 6 kl. sp wstępnie wybrałam uczelnie
w 1 gim. zrezygnowałam z pedagogiki po zobaczeniu tego co się dzieje w gimnazjum.
w 2 gim wybrałam kierunek szkoły średniej
w 3 gim wiedziałam co chce zdawać na maturze
Co prawda nie dostałam się na ten kierunek co chciałam .. ale wydaje mi się, że dobrze się stało.. teraz znowu powróciłam do myśli nad pedagogiką i geografią..
Cóż po studiach miałam zamiar wyjechać na kilka lat aby podszkolić język.. ale co z tego wyniknie nie jestem pewna? Po wtopie przy rekrutacji do szkoły i do mojej domniemanej wymarzonej klasy stwierdziłam, że nie można polegać na planach .. bo nie wszystko idzie zawsze po naszej myśli.. ale sądzę, że dobrze jest jak się wie czego chce.. znam wiele osób które dążyły do swych celów z dzieciństwa.. i dobrze na tym wyszły.. to tylko zależy od nas jeżeli jesteśmy czegoś w 100% pewni dotrzemy do tego bez względu na przeszkody.. jeżeli mamy nawet maleńkie wątpliwości możemy się potknąć dlatego lepiej też mieć plan b..
Ja również miałam plany do 30 roku życia ale mam wątpliwości i muszę to wszystko jeszcze raz przemyśleć..