Wiele ludzi nas rani, ale czy oni robią to...

Jak wcześniej powiedziałeś - jesteśmy tylko ludźmi i każdy z nas zasługuje na drugą szansę. Większość krzywd, błędów popełniamy pod wpływem impulsów, emocji. Nad niektórymi rzeczami się nie da zapanować. Nasze emocje są silniejsze niż nasza wola. Mistrzami ci, którzy je opanują - lata pracy nad sobą, psychoterapii. Grunt to zauważać swoje błędy i przyznawać się do nich. Jeśli ktoś taki ukazuje swoją skruchę - bez wątpienia wybaczam. ;)

Zawsze najtrudniej jest wybaczyc komus kto nas skrzywdzil :/ ja nie wiem czy bym wybaczyla, chociaz moze bym wybaczyla ale zajelo by mi to duzo czasu. Tak prawde mowiac zachowalabym uraze do konca zycia.

Każdy nas prędzej czy później zrani. Niektórzy świadomie, z premedytacją, inni przypadkowo powiedzą o słowo za dużo i nawet nie będą podejrzewali jaki skutek to wywoła. Pod wpływem emocji mówimy i robimy rzeczy, o których nawet sami do końca nie wiemy. Czy przez to należy ludzi winić i chować na zawsze urazę? Niby czemu? Tak po prostu jest, świat tak działa i nic na to nie poradzimy. Poza tym takie rzeczy pobolą minutę, godzinę, tydzień i przestaną, po co chować urazę o rzeczy, które nawet już nie bolą? Często nawet nie potrzeba dawać "drugiej szansy", po prostu pokłócimy się z kimś, emocje opadną i znów jest dobrze. Co innego, gdy ktoś krzywdzi permanentnie i szansa nie ma być druga a dwudziesta - tu nie warto w ogóle na takich patrzeć.

ludzie popełniają błędy, my też...
Nikt z nas przecież nie jest doskonały nie? Każdy może (a już zdecydowanie pod wpływem emocji) powiedzieć coś co może nas zranić, każdy z nas tak kiedyś zrobił i tego żałuje... Dlaczego my nie możemy wybaczać skoro kto inny może kiedyś wybaczył/wybaczy nam?