Wierzycie w przeznaczenie?

no ja wierzę w Boga i wgl, ale
wierzę też w to, że jak zrobię coś
dobrego to, to do mnie wróci
może nie dziś ani jutro, ale w innym
życiu... (pośmiertnym :D)

Nie, nie wierzę w przeznaczenie. To, co ludzie nazywają przeznaczeniem - a więc siłą, na którą nie mamy wpływu - ja nazywam po prostu działaniem innych ludzi, bo do tego to się sprowadza. Czasem jest lepiej, czasem gorzej i nic się z tym nie zrobi, tak już życie działa. Nie jest tak, że problemy się nagle mnożą bez powodu, bo po prostu gdy raz spotka nas coś przykrego do następnej takiej rzeczy przykładamy dużo większą wagę niż zazwyczaj i sami kumulujemy poczucie beznadziejności i pecha. Właśnie, co do pecha - fakt, niektórzy po prostu go mają. Są nie tam gdzie trzeba wtedy, gdy nie trzeba częściej niż inne, łapią choróbska gdy wszyscy inni są w pełni zdrowi. Ale to drugie ma przyczynę a to pierwsze jest po prostu przypadłością.

Doskonale Cię rozumiem i chyba coś w tym jest i to nie przypadek że jak człowiek ma problem to za chwilę pojawia się magicznym spobem kolejna ich masa. Ja bym to określila jako fatum a dokładniej potwierdzenie przysłowia nieszcescia chodzą parami. To takie okrpone uczucie, którego juz doswiadczyłam pare razy bardzo mocno w życiu. Człowiek jest wtedy całkowicie bezradny i choc chce walczyć to tak naprawde kieruje nim jakaś wyższa siła;x