Witajcie dziewczyna z którą od kilku tygodni...

nie rozmawiam i nawet nie spoglądam jak ją mijam spojrzała na mnie i odziwo jej spojrzenie było no nie wiem jak to określić jakby chciała powiedzieć słuchaj nie wiem czemu się do mnie nie odzywasz połączone z zimnością. Wszystko zaczęło się kiedy po moim zapytaniu powiedziała mi że chce żeby to co jest między nami było tylko przyjaźnią dodam że jest o rok starsza 2 liceum. po tym jak to powiedziała to poczułem że nie mogę tak dłużej trwać bo ja ją kocham wolałem się ewakuować i odpuścić no ale to trudne nie wiem co zrobić. myślałem żeby zacząć z nią rozmawiać tak po woli np zaczynając pytaniem czy już wystarczająco ode mnie odpoczęła albo coś w tym stylu nadal coś do niej czuję ale boję się znów odrzucenia. nie radzę sobie z tym to jest silniejsze od mojej woli wyparcia się jej z mojej głowy. mijając ją w szkole mam ochotę się do niej uśmiechnąć ale ie mogę serce mówi uśmiechnij się ale umysł tkwi w przekonaniu że daj sobie spokój. Proszę was o radę tylko proszę tak delikatnie na początek. Dziękuję .