Witam. Mój kolega jest chory na raka, nie dawno...

Staraj się zachowywać w stosunku do niego tak samo jak dotąd. Zaufaj mi, nie chciałby, żebyś traktowała go teraz ulgowo, czy wypominała chorobę i cały czas pytała o samopoczucie. Będzie chciał jak najdłużej żyć normalnie i cieszyć się tym życiem i najlepiej, żebyś mu to umożliwiła. A kiedy już będzie z nim źle bądź przy nim, wspominaj stare, dobre czasy i niech ma pewność, że przyjedziesz nawet o 3 nad ranem, jeśli zajdzie taka potrzeba. Po prostu bądź przy nim i go nie opuszczaj, mimo że będzie coraz ciężej.

Nic nie mow po prostu bądzi

jak będzie spał, weź nóż kuchenny i wytnij raka - a później zrób mu z niego zupę

bądź szczera to po pierwsze po drugie nie traktuj go jak odmieńca po trzecie traktuj go tak samo jak do tej pory i rozmawiajcie o jego chorobie aby nie był to temat tabu. Ja sama przeżyłam raka i pomimo że do dziś czuję się inna to nikt mi nie daje tego odczuć, a wręcz przeciwnie wszyscy dają do zrozumienia że jestem aż nadnormalna :) on potrzebuje wsparcia, nic nie musisz mówić czy robić, wystarczy że będziesz tak jak byłaś do tej pory uwierz :)