Witam,od dwóch lat zakochana jestem w jednej...

osobie, przyszło to jak grom z jasnego nieba, nigdy nie czułam takiej miłości, zrozumiałam,że to miłość od pierwszego wejrzenia. Za każdym razem,gdy go widziałam, nasz wzrok oplatał się wzajemnie i ze sobą był, tańczył, , tak.. To było wspaniałe,gdyby tylko nie nieśmiałość,która i mi i jemu zabraniała jakiejkolwiek rozmowy. Każda próba kończyła się tym,że jedno z nas rezygnowała.. Strach przed odrzuceniem i brakiem odwzajemnienia uczuć.
Dziś już go nie widuję,ale mam do niego kontakt niestety jedynie przez Facebooka, gdzie udało mi się go znaleźć(wiem zaraz pewnie polecą głupie komentarze,ale tak jest i nic więcej nie znajdę) Chciałabym,by nie wyszło to na szczeniackie zachowanie,by potraktował mnie poważnie( wiem,bowiem,że jeśli wtedy coś czul, to nie potraktuje mnie obojętnie) Mam w głowie tyle myśli i pomysłów, wiem,e nie chcę stracić tej szansy, chcę uzyskać z nim kontakt,oboje jesteśmy pełnoletni. Myślałam nad treścią i pewne jest,że nie napisze mu wprost co czuję,bo faceci,źle na to reagują.
Pytałam już paru znajomych, wzięłam ich informację pod uwagę. Mam nadzieję,że dam radę uzyskać od Was jakieś dobre rady.
Pozdrawiam!