Zauroczyłam się w chłopaku ze szkoły....

Ponownie, bowiem pierwszy raz poczułam do Niego miętę w I klasie gim., ale uznałam, że nie mam szans i spasowałam nawet nie próbując. Teraz chodzę do III gim. i dowiedziałam się, że role się odwróciły. W gronie wspólnych znajomych jest postrzegany jako ciepła dusza towarzystwa, która przywołuje każdemu uśmiech na twarz. Kiedy się o tym dowiedziałam nie dowierzałam. On jest starszy o tryz lata, więc... Jednak potem pojawiło się kilka sytuacji, które mogłyby przemawiać
za słusznością tej informacji. Teraz czuję jak przechodzę szkolnym korytarzem, że mnie obserwuję. Kilka razy uśmiechnęłiśmy się do siebie, ale na tym się skończyło. Mamy kilka wspólnych zainteresowań. Lubimy sportowy tryb życia, fotografię, plastykę, grę na pianinie i gitarze (muzykę - jednym słowem) i jeszcze kilka innych.
Jednak nigdy nie odważę się zacząć rozmowy, bowiem uważam, że kobiety nie powinny podrywać facetów. Jak ewentualnie polepszyć nasze relacje by doszło do rozmowy czy też indywidualnego spotkania (twz. randki) :>
Szczerzę proszę o rady, to dla mnie bardzo ważne ^^