Znacie fajne &

Damon: Fajna piżamka.
Elena: Jestem zmęczona, Damonie.
Damon: Coś ci przyniosłem.
Elena: Myślałam, że przepadł. Dziękuję. Oddaj go, proszę.
Damon: Muszę wpierw coś powiedzieć.
Elena: To dlaczego nie oddasz mi naszyjnika?
Damon:To, co zaraz powiem, będzie najbardziej egoistyczną rzeczą w moim życiu.
Elena: Damonie, nie zaczynaj.
Damon: Muszę choć raz to powiedzieć.A ty tego wysłuchasz. Kocham cię, Eleno. I właśnie dlatego nie mogę być egoistą. Dlatego nie możesz o tym wiedzieć. Nie zasługuję na ciebie, ale mój brat tak. Szkoda, że nie będziesz tego pamiętać. Ale tak musi być.



Elena: Jest Stefan?
Damon: Tak.
Elena: Gdzie?
Damon: Dzień dobry, dziewczyno z misją.
Elena: Jak możesz być tak arogancki, po tym wszystkim, co zrobiłeś?
Damon: A jak ty możesz być|tak odważna i głupia, żeby nazywać wampira arogantem?
Elena: Gdybyś chciał mnie zabić, to już bym nie żyła.
Damon: Tak, to prawda.
Elena: Ale żyję.
Damon: Jeszcze.
Elena: Gdzie Stefan?
Damon: Jest na górze. Nuci "The Rain in Spain".

Elena:Co to tak w ogóle jest Grimoire?
Damon:To książka kucharska czarownic.
Stefan:Każdy rzucony przez czarownicę urok jest jedyny w swoim rodzaju, - więc każda z nich opisuje jego działanie.
Damon: Dokładnie. Książka kucharska.

Damon: Może się napijesz?
Stefan: Nie jestem głodny.
Damon: Nie boisz się, że wszystkie leśne zwierzątka kiedyś się spikną i będą chciały się bronić?