Związek na odległość. Czy myślicie że to...

Znam to niestety z własnego doświadczenia.
Mam chłopaka, który mieszka ode mnie bardzo daleko bo aż na drugim końcu Polski od mojej miejscowości. Bycie w takim związku to ciągłe wyzwanie. Jakbym wiedziała, że tak będzie to bym próbowała się w nim nie zakochać. Jednak go kocham i jestem z nim od ponad roku.
Jest bardzo ciężko, na początku było dość dobrze ale teraz jest ciągła niepewność.
I ciągłe kłótnie, zaczyna się brak zaufania. Ciągłe sprawdzanie partnera.
Po prostu ciężko być w takim związku, to tylko dla wytrwałych.

ja w sumie jestem od niedawna z tą dziewczyną ale od jakichś 2lat już często myśleliśmy o sobie itp itd... a teraz zaczęliśmy się spotykać ale gdy mi powiedziała że wyjeżdża tam na stałe to mnie po prostu zamurowało nie wiedziałem co powiedzieć. Mogłem tak po prostu powiedzieć że nie będziemy się więcej spotykać żeby się nie zakochać żeby nie było problemu nawet myśleliśmy o tym żeby tak zrobić ale nie daliśmy rady bo zbyt bardzo nam obojgu zależy.
I wiem że jest możliwe żeby to wszystko przetrwało tylko jestem ciekaw czy ma ktoś jakiś sposób żeby było wszystko ok. Na pewno jest potrzebne zaufanie a tego na szczęście wcale nam nie brakuje ale co dalej?

Nie będę kłamać, dużych szans nie macie. Jakieś i owszem, ale na pewno nie duże. Na waszą korzyść działa fakt, że byliście razem przed wyjazdem, ale kilka lat to kupa czasu. Przez ten czas nie będziecie mogli się widywać, wspierać, dotykać, rozmawiać tak naprawdę i być na bieżąco ze sprawami drugiej strony. Z tego powodu oboje poczujecie się samotni i teraz albo wytrzymacie i zaufacie, że druga strona wytrzymała albo nie. Część takich związków jest w stanie przetrwać, ale na pewno nie większość i na tak długi czas potrzeba bardzo wiele sił i przekonania co do słuszności trzymania się razem.