co myślicie o tym...

Dziś o poranku gdy brzask nastaje dzień ogłoszony blaskiem słońca wstaje żegna księżyc srebrzysty co na warcie stoi i gwiazd spłoszonych stada pilnuje ptaki budzą się z wrzaskiem by nieść nowinę światu że trudów ciąg dalszy nastaje budzi się zieleń z szarego snu kolory odzyskują swą utraconą moc wstaje nowy dzień więc gdy oczy otwieram ostatni niczym najsłabsze ogniwo łańcuchu życia bo czymże jestem jak nie marnym dziełem tego tam tego na górze bo on mimo że wielki zrobił z nas marionetki co tylko grają swą marną rolę w teatrze świata dziś nawet człowiek stoczony zadaje pytanie czymże jesteś panie że pozwalasz cierpieć dzieciom z głodu umierać na wojnach i głupich wypadkach jesteśmy podli tak to prawda musimy to przyznać bo kto zrobił z nas zwierzęta my sami ledwo staliśmy się ludźmi a znów staczamy się by być bestiami takie jest życie krótkie surowe i bezlitosne więc wróćmy do przyrody tam teatr gra większą rolę tam aktorzy żyją po akcie tam reżyser przewidział zakończenie które jest dobre i posiada puentę i tak zachodzi kurtyna gwiazdy wracają na pastwiska a ich pasterz wraca na stanowisko i ja znowu zamykam oczy by odejść do krainy gdzie życie jest prostsze barwniejsze i lepiej wyreżyserowane