Co o tym myślicie?

Nie będę Ci mówił co masz robić, bo jak sama stwierdziłaś nie dorośliście do małżeństwa. Z tego co widzę masz 19 lat i ten Twój Damian pewnie też coś koło tego. Było przemyśleć decyzję o ślubie szczególnie w tak młodym wieku gdzie nie masz ani wykształcenia, ani pewnie pracy. Jeżeli nie będziecie już razem to się nie martw szybko kogoś znajdziesz, bo widzę, że jesteś śliczną dziewczyną, a i nie znamy się to jak nazywa się Twój mąż, jak wyglądasz i wiele innych informacji jest w internecie i sama je publikujesz

Więc w takiej sytuacji dajcie sobie po prostu szansę i starajcie się jakoś odbudować to małżeństwo.

Zazwyczaj gdyby się pomyślało przed zrobieniem nie byłoby problemu, to żadne odkrycie.

Tylko,że my mieszkaliśmy ze sobą już sporo przed ślubem,a po ślubie było co raz to gorzej i potem się rozstaliśmy.

z tego co ja widze to trafil ci sie ,,dobry " typ ,,psychopaty"
niczym moj byly , niby chce skonczyc ale po jakims czasie znow odzywa....
przerabane :( skoro to jest taki typ poprostu odetnij sie od niego , idz do pracy zarob na siebie i dziecko . Niemasz wyjscia

Na to wygląda że się wam wydawało ze się na tyle znacie żeby zawrzeć związek małżeński A co dopiero dzieci. Nie rozumiem tego spoko na to wygląda ze to nie miłość bo związek okazuje się dość dziwny to nie rozumiem dlaczego robi liście jeszcze dziecko i kurczę teraz dZiecko nie winne będzie kiedyś cierpieć Z winy ze takie rzeczy się porobiło i ja bym powiedziała ze skoro sytuacja do tego kiedyś zaszła ze nie mieszkaliscie razem to uznała bym to za poważny problem i poszlabym do psychologa czy pogadanka z mężem na ten temat poważnie bo rozmowa wszystko wyjaśnia zawsze i każdy problem się rozwiąże jeśli oboje partnerzy tego chcą. Życzę wszystkiego dobrego i pozdrawiam

Co wy macie z tym dojrzewaniem. Z tego co mi wiadomo dziewczyny zaczynają dojrzewać trochę wcześniej, gdyż ich organizm jest bardziej rozbudowany, ale trwa to o wiele dłużej. Chłopcy zaczynają dojrzewać później, lecz trwa to szybko i dojrzewanie obu płci kończy się w tym samym momencie. Więc czy coś jest lepsze, jeśli potrzeba na to więcej czasu, a osiąga identyczny efekt? Ogarnijcie się dzieci.Ocenia się ludzi(obu płci) pod względem zachowania, podejścia, doświadczeń życiowych...ale dziewczynka usłyszała w przedszkolu,że chłopcy dojrzewają szybciej i tego się trzyma zamiast patrzeć realnie. Widać szukacie starszych sponsorów do lansu.

Myślę o tym tyle, że nie tylko on jest niedojrzały, ale Ty również.
Skoro wiedziałaś dobrze, jaki jest to typ człowieka - nie masz własnego rozumu i oczu, by móc wszystko przemyśleć?
Nie pytaj zupełnie obcych ludzi o radę, bo my Was nie znamy. Zwróć się do ludzi, którzy Cię otaczają - najlepiej rodziców własnych albo JEGO. Jeśli zachowuje się jak duże dziecko, to oni również mogą mieć na niego bardzo duży wpływ.
Zacznij myśleć całkowicie samodzielnie, bo póki co wykazałaś tylko to, że myślisz sercem i zadkiem, a nie głową.
Na Twoim miejscu, gdyby partner chociażby wspomniał o takim ultimatum [albo się wprowadzisz, albo z nami koniec], bez wahania bym go wystawiła za drzwi.
Jeśli już teraz rzuca takie hasła to jasnym jest, że całe wasze wspólne życie na tym by się opierało. Nie zgodziłabym się na życie albo-albo, bo to odbiłoby się szybko również na reszcie rodziny. Zwłaszcza w małżeństwie chodzi o równowagę i szczęście oraz pomoc w problemie, a nie dyktowancie warunków.
"Dla dobra dziecka" - jednocześnie śmiać mi się chce i rzygać, kiedy słyszę czy widzę coś takiego. Dzieci mają oczy, zauważają więcej niż się większości wydaje - jeśli matka jest z ojcem nieszczęśliwa, cała atmosfera w domu napięta, a one są punktem zaczepienia w ich ciągłej wojnie "kto jest lepszym rodzicem" albo "zobacz jaka mamusia jest kochana, a tatuś nieodpowiedzialny" - z pewnością będą w takiej sytuacji bardzo, ale to bardzo szczęśliwe.
To właśnie jest płytkie podejście. Postępowanie jak z psem - ale uwaga, to może zdziwić - on też ma uczucia, podobnie jak dziecko.

Zgłoś się lepiej, autorko, do psychologa - on być może pomoże Ci chociaż trochę w podejmowaniu decyzji i wesprze Cię psychicznie, bo lepiej pozna Waszą sprawę./
Zapoznaj też ze sprawą rodziców, bo oni są ważnym ogniwem w takiej sytuacji.
Jeśli będziesz słuchać "fałszywych doradców", którzy nie są w niej obeznani - na dobre Ci to nie wyjdzie, zwłaszcza jeśli udzielają takich rad, jak niektórzy tutaj.

Bardzo płytkie podejście, ale czego się spodziewać od kogoś, kto pewnie wiąże sie z laską bo ma ładną buzie albo fajny tyłek..

To jest właśnie jeden z powodów, dla których ślub powinno się brać mając więcej niż 24 lata. Ludzie nie mają pojęcia o tym, jak funkcjonuje małżeństwo a później się rozwodzą rok po ślubie już nie mówiąc o facetach, którzy dorastają później niż kobiety i nie dorośli zwyczajnie do małżeństwa. Błędem było to, że wzięliście ślub tak wcześnie i też błąd popełniliście w tym, że nie zamieszkaliście razem po ślubie bo co to za małżeństwo, które nie mieszka razem? Niczym się to nie różni od początkującego związku..

Nie powinnaś tak dawac się mu manipulować i szantażować, bo temu CHŁOPCU (facetem go nie nazwę) wydaje się, że skoro jesteś jego żoną to może tobą rządzić i ci rozkazywać, a to nie jest prawda - jesteś wolnym człowiekiem. Boisz się też z nim mieszkać, dlatego że wcześniej nie mieszkaliście razem i nie przecięłaś tej bariery, nie pokonałaś strachu. Jeśli będziesz w ciąży to powinnaś z nim zamieszkać ze względu na dobro dziecka. Jeżeli koleś nie będzie umiał się tobą i dzieckiem zająć, będzie złym ojcem to poproś o pomoc rodziców i przedstaw im swoją sytuację. Nieważne jacy są wobec ciebie surowi - w takiej sytuacji każdy normalny rodzic pomoże swojemu dziecku bo świństwem byłoby wyrzucenie ciebie z domu kiedy załóżmy jesteś już w ciąży.

A co do faceta.. OBOJE postarajcie się naprawić relacje zaczynając od naprawienie błędów, które zaczęły niszczyć wasz związek i małżeństwo. Jeśli to nie wyjdzie i on dalej będzie nieodojrzały i nie dorośnie do bycia mężem i ojcem to jedyne co ci pozostaje - oskarżenie go o alimenty. Wiem, że to drastyczna metoda, ale nie może być też tak, że jesteście małżeństwem a między wami jest tak, jakbyście byli wrogami, dodatkowo on musi wykazywać zainteresowanie wobec ciebie i dziecka jeśli faktycznie się pojawi. Tak wiec najpierw postarajcie się naprawić to co między wami się zepsuło a dopiero później myśl o tym, co ci wcześniej doradziłam. Polecam też żebyś obejrzała sobie film ``próba ogniowa``. Można dużo nauki i wniosków wyciągnąć z tego filmu.

Nie może być też tak, że sobie pomyślisz ``a z nim mi nie wyszło to rozwiedziemy się i poznam kogoś lepszego``. NIE. Małżeństwo i związek się przede wszystkim naprawia jeśli coś w nim nie gra a nie rzuca do kosza i szuka kolejnej osoby do związku. Małżeństwo to nie zabawka, a poważna sprawa.

Mam nadzieje, że jakoś ci pomogłam.

Przecież zadała wyraźne pytanie "co o tym myślicie?". Mnie bardziej dziwi, że ludzie próbują jej doradzać chociaż o to nie prosiła, to już ich sprawa.