Co to tym myślicie?

Obudzona w ciemności,
widzę dno mych marzeń.
Wołam cię,
jednak ty wciąż odwracasz swe serce.
Uczyłeś, że trzeba być silnym,
a to bezsilne krople drążą skałę;
mówiłeś, że wiara jest dla głupców,
a ja wreszcie czuję się wolna;
powiedziałeś, że miłość niszczy,
jednak już wiem,
że bez niej tracimy człowieczeństwo.
Człowiek nie jest marionetką,
by poddawać się innym,
każdy z nas, wbrew pozorom,
jest taki sam.
Spójrz, szczęście puka do każdych drzwi,
niestety jesteśmy zbyt ślepi by je zauważyć,
z naiwnością witamy czarne myśli.
Moje serce wyciąga ręce
błagając o wyzwolenie.
Przyjmij je i pokaż mi jak żyć,
póki ma dusza nie ginie w otchłani.