Czasami siedzę sobie jak gdyby nigdy nic, I...

myślę czy to nasze życie to taki jeden pic.
Bo po żyć skoro i tak umrzemy?
Po co skoro i tak kochać nie umiemy?
Po co jeśli wciąż błędy popełniamy?
Po co skoro ciągle się potykamy?
Szukam odpowiedzi na te wszystkie pytania,
Lecz wątpię, by znała je Frania.
I w końcu znajduje lecz takie szczątkowe,
Mniejsze niż to nasze polskie becikowe.
Mówią, że żyje się po to, by wszystkim było naprawdę wesoło.,
I nie chodzi o Ciebie, bo ty masz radość dawać nie brać,
Mieć siebie w du***, o szczęściu innych śnić.
I robić wszystko by to się spełniło,
By ludziom na całym świecie zrobiło się miło.

Co sądzicie?