Jak namówić mamę na soczewki?

Dzięki, faktycznie dobrym pomysłem mogą być soczewki jednodniowe, bo nie są tak zobowiązujące jak te chociażby miesięczne, a powinny być idealne na próbę. Myślę, że mama powinna się zgodzić, a zwłaszcza ze względu na fakt, że wcześniej wypróbuję soczewki przed pochopną decyzją.

Z tego, co mi wiadomo, soczewki przy astygmatyzmie najtańsze nie są, bo są robione pod klienta.
Jeśli Twój astygmatyzm nie jest bardzo złożony, to chodzenie bez okularów [przynajmniej na WF] nie powinno być ogromnym wyczynem. Z drugiej strony, nie powinnaś się czuć "niepewnie" w okularach - soczewki w najmniejszym stopniu nie zmieniają Twojej osobowości, nie rozwiązują Ci języka w stresującej sytuacji.
Miałam bardzo podobny problem jeszcze w gimnazjum i chociaż z początku cieszyłam się jak małe dziecko na cukierka, kiedy kupiłam pierwsze szkła, tak teraz myślę o powrocie do okularów. Nadają one wyrazu, zdobią twarz.
Skoro jednak jesteś pewna, że tego potrzebujesz do szczęścia - odkładaj sama, a potem udaj się z mamą na badanie wzroku. Najpewniej soczewki będą kosztować znacznie więcej, niż okulary [patrząc na ten sam okres czasu], zwłaszcza przy takiej wadzie. Nie każdy też może je nosić, nie w każdej sytuacji i wymagają bardzo dużej dbałości o higienę oka.

Oczywiście, że większa odpowiedzialność, ale jeśli nie dajesz powodów mamie do tego, żeby miała wątpliwości że sobie poradzisz i nie będziesz wzroku zaniedbywać, to powinna pozwolić. To też dobry argument. Zawsze na próbę możesz wziąć jednodniowe - duży komfort, a cena przy robionych na zamówienie bardzo się nie różni.

A dlaczego jest przeciwna? Przecież ani sobie krzywdy nie zrobisz, ani nikomu tym nie szkodzisz.

Wiem, że nie są tanie i pieniądze na soczewki odkładam od dłuższego czasu, także z tym większego problemu nie ma. Kwestią jest jedynie negatywne nastawienie mamy do tego. Jednak sam WF jest trochę uciążliwy, zwłaszcza, że tu bardziej nie chodzi tylko o samą lekcję, ale sport. PS Dzięki za radę ;)

Nie mam pojęcia skąd to uprzedzenie, próbowałam się tego dowiedzieć, ale temat szybko się kończy na krótkim ,,daj sobie spokój". Jedynie podejrzewam, że to może być ze względu na jej znajomą, która jest nauczycielką, również ma astygmatyzm i zdecydowała się kiedyś na soczewki, jednak nastąpiły pewne powikłania związane z lekkim roztrzepaniem i niedbałością o higienę oczu. Wiadomo, że soczewki to też większa odpowiedzialność niż okulary.