Jak zmienić swoje życie??

. Stań przed lusterkiem i powiedz sobie , że jesteś ładna . Bo nie ma brzydkich dziewczyn . Są tylko brzydkie w środku .
. I nie płacz , bo mało komu pasuje czerwona twarz ;)
. "źle się uczę..." To można łatwo zmienić . Znajdź sobie sposób , w który najłatwiej będzie Ci się uczyć . Rób czytelne notatki , ucz się codziennie i najlepiej w godzinach 16-18 .

. A jak krzyczą to się uśmiechnij i podziękuj :) Powiedz "dziękuję że na mnie krzyczycie" i strzel ogromnego uśmiecha . Bo płacząc pokażesz tylko , że jesteś słaba i beznadziejna . A taka chyba nie jesteś .

Załóż dziennik- rozpisz w nim rozkład dnia, tak byś mogła znaleźć czas na poszczególne zającia mające poprawić twoje stopnie, wygląd i relacje z rodziną. Nie wolno ci odbiegać od planu póki tak się w niego wdrążysz, że nie będzie ci on potrzebny. Są wakacje- lepszy czas na rozplanowanie wszystkiego- pierwszy miesiąc poświęć układaniu swojego życia, a drugi (nie wiem jak to zrobisz ale musisz się zaprzeć) spędź z dala od domu w miejscu gdzie będzie dużo osób w twoim wieku, ale nie znających cie. Tylko uważaj na towarzystwo. Sama wśród obcych będziesz zmobilizowana do zawierania nowych znajomości.
W kwestii twojego brata: wspiera cię bo jest taki jak ty- on też potrzebuje zmian- wspierajcie się nawzajem ale nie w użalaniu się nad sobą, ale szukaniu nowych dróg i rozwiązań. Kiedyś będzie musiał wyrosnąć z postawy buntownika na pokaz, jeżeli chce prowadzić normalne życie. Nie stawiaj go na piedestale. Jedynym autorytetem dla ciebie powinnaś być ty sama- zasłuż na szacunek i przyjaźń- mówiąc jaka jesteś be i dlatego cię nikt nie lubi niczego nie osiągniesz. Postaw się, ale nie w zapartego osła tylko by coś osiągnąć. Jesteś zdrowa, a wśród takich ludzi nie ma takich którzy źle się uczą- są ci leniwi i ci co pracują. Nie musisz być dobra z wszystkiego, ale na 4 z połowy przedmiotów na pewno cię stać. Nieśmiałość też ci nie pomoże. Bądź pewna siebie ale nie arogancka. Ludzie mają cię poznać, a nie znielubić za twoją powierzchowność.
Co do babci: małe ustępstwa od czasu do czasu ci nie zaszkodzą. Przechodziłam przez to samo i wiem jak to bywa z ludźmi o całkiem innej mentalności. Nie bądź zawsze na NIE, to ci nic nie da. Pokaż jej, że jesteś samodzielna, zdolna do kierowania większością spraw w twoim życiu (pamiętaj, że nie osiągniesz tego kłótnią- ona musi ZOBACZYĆ, że sobie radzisz).

Mam nadzieję, że choć trochę pomogłam. W razie czego pisz.

Wiesz... Twój brat nie tylko powinien Cię rozumieć, ale też mobilizować do nauki. Może Twoja babka prawi Ci kazania, ale zrozum. Ona robi to, abyś nie popełniła takich samych błędów jak ona. Chce, żebyś wyrosła na dobrą, spokojną kobietę. Przemyśl to. Warto.

Pozdrawiam.
panicara8