Patrzycie na życie w sposób "im więcej...

Jeśli już mówimy o poglądach filozoficznych, to ja popieram nihilizm.

Z dwóch podanych wybrałabym stoicyzm.

Jestem chrześcijanką :)
Pytanie zadałam z czystej ciekawości i dziękuję za szczere odpowiedzi :)

Słuchaj powiem Ci tak. Nie wiem, jakiego jesteś wyznania, i czy wgl w coś wierzysz. Życie z niewiadomo jakiego powodu dostajemy jedno. Nie jest to przypadek, bo jeżeli tu jesteśmy, to jest to sprzeczne z przypadkiem. Każdy człowiek jest inny, dlatego właśnie, tą INNOŚĆ musimy w sobie rozwijać. Nie wiem jak Ty, ale ja wierzę w moc wspomnieć i marzeń. Bo czym byłby świat bez tego? Tylko obszarem bólu, i cierpienia. Człowiek bez wspomnień, jest nic nie wart. Bo na stare lata będę pamiętał ze swojego życia tylko to, że siedziałem na dupie przed telewizorem? Że bałem się zagadać do każdej dziewczyny, która mi się podobała . . . i dlatego jestem samotny? ŻYCIE to nie tylko jedzenie, spanie i praca. To coś wiecej. To chwile, dla których WARTO żyć. AMEN.

A dlaczego epikureizm lub stoicyzm mają odpowiadać któremukolwiek z przedstawionych wcześniej podejść do życia? Że stoik to nie może zbierać doświadczeń?
Ludziom, którzy gadają, że lepiej żałować, że się nie udało, niż że się nie spróbowało zawsze polecam spróbowanie zjedzenia muchomora. Wszak szkoda żałować, że nigdy się nie spróbowało, prawda? Życie jak wszystko inne, trzeba z rozsądkiem. Nie każde doświadczenie jest warte przeżycia.

Nie można popierać nihilizmu. Nihilizm jest o jest przecież przewartościowanie pewnych pojęć. Nawet nie można powiedzieć że to jest zanegowanie pewnych rzeczy, raczej stwierdzenie że nie posiadają żadnej wartości np. niektóre twierdzenia natury etycznej. W sumie jest bardzo zabawny, głównie jeśli jest negowany sens życia itp. wtedy ten człowiek jest albo hipokrytą albo "martwym" nihilistą.
Co do pytania to nie patrzę na życie w żaden sposób. Jestem deterministą i nie mamy realne wpływu na nasze życie, a świadomość że robimy to co chcemy jest fałszywa bo zawsze robimy to co jest konieczne. Ale zawsze nam pozostaje wolność do buntu.