poznałam chłopaka , piszemy ze sobą, strasznie...

Już same zera w całej okazałości odległości wskazują na to że to raczej byłby zle przemyślany krok strategiczny.

ja mam też taki problem, ale ja wolę nie zaczynać nic więcej bo nie wiem co on robi na co dzień, z kim gada itp. a on nie wie jak ja, gadamy codziennie, piszemy esy itp. ale to jest tylko taka przyjaźń, a wgl chyba nie chciałabym zepsuć tego wszystkiego, a jak bym była z nim, to chyba nie mogłabym tak myśleć, że w tym momencie mógłby mnie z kimś "zdradzać" czy coś, więc to chyba nie ma sensu, a wgl ja raczej bym wolała "dotykać" (proszę bez skojarzeń) swojego chłopaka, czasem miło by było pochodzić za rękę, przytulić się do niego itp. i to mnie właśnie hamuje, ale w sumie jest fajny, więc chciałabym być z nim, on mnie też lubi tak bardziej, ale ta odległość kilometrów jest największym problemem u nas... nie wiem jak jest u Cb, mam nadzieję, że jakoś Ci pomogłam ;)

oooj troszke za duzo te 500 km, raczej watpie zeby z tego cos wyszło

to też zależy ile macie lat...
chłopak starszy może do ciebie przyjeżdżać i nie ma problemu, ale jeżeli wiesz, że nie będziecie się mieli jak widywać to nie ma to sensu

oooj troszke za duzo te 500 km, raczej watpie zeby z tego cos wyszło

Daj sobie spokój... za duża odległość. Nie wciągaj się w coś więcej bo potem trudno będzie z tego wyjść. :)

zbyt duża odległość

Nie sądze żeby to był doby pomysł, bo jak się mozna brać za kogoś skoro się z nim nie widujesz...

za daleko, ten związek nie przetrwa. ;)

jak Ci się bardzo podoba to czemu nie!? Tylko musisz być świadoma tego, że będziesz go widziała tylko na zdjęciu i nie dotkniesz go. Może to być trochę przygnębiające, ponieważ nie dostaniesz od niego wszystkiego co chcesz.