Siemka....dziś miałem dzień osłabienia...

psychicznego,więc daje Wam do przeczytania taki trochę smutas:

Jestem dziwny,życie mi się wali,
Wszystko to co mam,pochłoneły moje kartki,
Życiowe walki,skład chwil,który jest coraz mniej,
Odczuwam lęk,czasem nie mogę nagrać tych pętl,
Jęk który mam w głębi ,słyszę go głośniej,
Czuję presję,mój umysł katuje mocniej,
Pościel zalana łzami,myślami,których mieć nie chcę,
Z każdym wersem,moje wierszę stają się piękniejsze,
Serce uderza mocniej,a ten ciężar niszczy stale,
To co znam ,to na pewno częsty lament,
Wielki zament,moja psychika jest słaba,
Jak mam ogarnąć ten świat,jeśli stres mnie załatwia,
Prawda jest tego warta,jak Warta płynie na bicie,
Mam przyjaciół dzięki nim tu chyba żyje,
Wielu mnie nie zna,prawdziwych mam tam w pamięci,
Ich chęci,nie zapomnę aż do śmierci,