Witam, zwracam się doWas o pomoc bo sama nie...

Nie ja nie należe do Świadków Jehowy, tylko należe do Świecki Ruch Misyjny Epifania, może kojarzysz taki ruch wyznaniowy??? Boję sie że w przyszłości rodzice będą mieć do mnie prenetsje, że związałam się z chłopakiem z katolicyzmu. I nie mam pojecia jak rozwiązać problem chodzenia na wesela, bo u nas w wierze nie chodzi sie na katolickie wesela i malo się tańczy, a nie chcę zrobić chłopakowi przykrości i chciałabym pójść z Nim, boję się że rodzice będą na mnie źli i miec będą prenetsje że wybrałam własną droge. Ae nie chcę spedzić zycia samotnie jak mam okazje byc z kims kto mnie szczerze kocha. Czy może jednak zrezygnowac z tej miłości i oszczędzić sobie i chłopakowi problemów.???

Ja mam 25, a chłopak 28 lat i obydwoje nie chcemy pochopnie brać slubu bo to jest poważna decyzja. Ale chłopak chce byc ze mna dał mi czas na przemyslenie czy ja chce być z nim w zwiazku, a ja bardzo chce tylko mam obawy jak to bedzie w przyszłości i takze rodzice mowia zebym sie zastanowiła. Natomiast rodzice chlopaka nie beda sie w jego życie wtracac bo chcą żeby był szczęsliwy. Martwie sie ze po pewnym czasie bycia razem sie rozejdziemy. Chciałabym także żeby przyszedł do mnie na takie spotkanie religijne, a nie wiem jak go do tego przekonac, bo nie chce nic na siłę. Doradzcie mi coś???

Inna wiara, różne światopoglądy czy nawet sympatie polityczne nie mają wpływu na uczucia jakie wiążą dwoje ludzi. Tak jak mówi twój chłopak to, że jesteście różnej wiary, nie przeszkadza mu w żadnym wypadku. I nie interesują go również opinie innych. Najważniejsze jest uczucie jakie was wiąże. I takich związków, szczęśliwych i trwałych jest naprawdę dużo. Na twoim miejscu, mając takie obawy i wątpliwości, porozmawiałbym z partnerem o przyszłym związku. Warto rozwiać wszystkie wątpliwości na tym etapie. Porusz tematy takie jak ceremonia ślubu, wiara dzieci itp. Myślę, że bez problemu uzgodnicie wspólnie te kwestie i będziecie szczęśliwym małżeństwem.

Ogólnie jeśli w związku są osoby wyznające inne religie pojawia się problem, ale uważam, że w Waszym przypadku ten problem nie istnieje. Piszesz, że chłopak jest wierzący niepraktykujący czyli w rezultacie jest niewierzący, a jedynie wychowany w wierze katolickiej i z tego można wnioskować, że ta tematyka jest mu obojętna, więc o co będziecie się niby kłócić w przyszłości? Skoro on nie chodzi do kościoła to i Ciebie tam ciągnął nie będzie. Bardziej mnie zastanawia to, że piszesz o sobie kilka razy, że jesteś "innej wiary", a przecież dla Ciebie to jest ta właściwa wiara i według mnie powinnaś pisać, że to chłopak jest innej wiary. Problem widzę tu taki, że to właśnie Ty będziesz chciała go przeciągnąć na Twoją wiarę i będziesz się z nim kłóciła, że na Wasze spotkania nie chodzi. Czy jesteś świadkiem Jehowy?

Przede wszystkim nawet bedac razem tej samej wiary mozna sie rozstac, wiec nie panikuj. Owszem nalezaloby porozmawiac jak z wiara u dzieci bedzie to jest wazne w jakiej wierze beda wychowywane i to trzeba by ustalic wczesniej.Pozatym piszesz ze jest wierzacy ale nie praktykujacy wiec w czym problem, sprobuj raz sie zyje zawsze mozecie sie rozstac, przeciez slubu nie bierzecie. Znam pary ktore sa ze soba malzenstwem i oboje rowniez nie sa tej samej wiary, maja dziecko i sa szczesliiwi. Daj sobie szanse a opiniami innych nie ma co sie przejmowac bo zawsze znajdzie sie ktos taki co nie bedziemu mu pasowac a wiara to juz jest indywidualna sprawa kazdego z nas. Powodzenia

Nie panikowałabym i nie wybiegała tak bardzo przyszłość, jeśli chłopak przemyślał sprawę i powiedział, ze mu to nie przeszkadza i się kochacie, to moze warto mu zaufać? Znam bardzo udane związki osob różnych wyznań i tak samo dużo nieudanych osób tej samej wiary, nie ma na to reguły. Jeśli umiecie ze sobą rozmawiać, to na pewno znajdziecie jakies rozwiazanie na wiele rożnych kwestii dotyczacych wiary.

Myślę, że w dzisiejszych czasach wiara nie powinna być przeszkodą, jeśli chodzi o miłość. Pewnie, ze względu na inne poglądy na pewne sprawy nie raz się posprzeczacie, ale szczerze mówiąc, to w związku nigdy się nie pokłócił, bo miał inne zdanie, niech pierwszy rzuci kamieniem. Jeśli to dopiero początek związku, a ty już się tak zamartwiasz, może porozmawiaj z nim szczerze o wszystkich swoich obawach. I pamiętaj, że nie da się wszystkiego przewidzieć i zaplanować sobie życia - jest tak nieprzewidywalne, że jeszcze nie raz się zaskoczysz, mam nadzieję, że jak najczęściej pozytywnie :)

Cześć. Można zrozumieć Twoje obawy. Wiara to ważna rzecz w związku ale jak napisałaś Twój chłopak nie jest jakimś żarliwym katolikiem. Wierzący ale nie praktykujący to określenie bardzo popularne wśród ludzi którym jest tak wygodnie. Pamiętaj katolicy też się rozchodzę. Będziecie żyć razem i nikt za was nie powinien decydować. Odwagi.

cześć. uważnie przeczytałem Twój post. Współczesny świat skurczył się i możliwe stały się kontakty pomiędzy ludźmi z różnych kontynentów, różnych ras, kultur, żyjących w różnych systemach itd. Wasz przypadek poniekąd w tym się mieści, zatem nie jest to nic nadzwyczajnego. Myślę, że skoro łączy Was uczucie to warto spróbować. Sprawa wiary jest b.ważna ale do przezwyciężenia. Kiedy inni zobaczą Wasze harmonijne życie z pewnością zaakceptują Wasz układ. Przykładów jest mnóstwo. Ja bym spróbował.

Proszę powiedz mi jak sie dogadujecie w sprawach życia codziennego???? Jeśli oczywiście możesz i będziesz chciała. Jak na wieść o waszym związku zareagowali najbliśżsi??? I jak wam sie układa??? Czy potraficie iśc na kompromis odnosnie wiary???

Nie, pierwsze słyszę o takim ruchu. Wychodzi na to, że nie chodzi o to jak się dogadacie, tylko co rodzice powiedzą. Jeśli chodzi o wesela to musicie to wspólnie omówić, któreś z Was musi ustąpić, albo on nie będzie chodził na wesela, na które chce albo Ty wbrew waszym zasadom będziesz chodzić. Przedstaw chłopakowi na czym polega ten ruch, do którego należysz i niech zobaczy jaka przyszłość go czeka. A problemy w związku to i tak będą, nie takie to inne.

Ale boje sie że jak mu czegoś odmówie czy z czyms sie nie zgodze to w przyszłości powie mi że byłam dla niego pomyłką i załuje że związał sie z taka osoba jak ja, tego sie boje ze wkoncu mnie zostai dla dziewczyny ze swoja wiara.

Nie ja nie należe do Świadków Jehowy, tylko należe do Świecki Ruch Misyjny Epifania, może kojarzysz taki ruch wyznaniowy??? Boję sie że w przyszłości rodzice będą mieć do mnie prenetsje, że związałam się z chłopakiem z katolicyzmu. I nie mam pojecia jak rozwiązać problem chodzenia na wesela, bo u nas w wierze nie chodzi sie na katolickie wesela i malo się tańczy, a nie chcę zrobić chłopakowi przykrości i chciałabym pójść z Nim, boję się że rodzice będą na mnie źli i miec będą prenetsje że wybrałam własną droge. Ae nie chcę spedzić zycia samotnie jak mam okazje byc z kims kto mnie szczerze kocha. Czy może jednak zrezygnowac z tej miłości i oszczędzić sobie i chłopakowi problemów.???

Witaj Koleżanko. Jesteś innej wiary, a Twój chłopak wierzący, ale niepraktykujący. Nie ma takiego określenia wierzący i niepraktykujący czyli Twój chłopak też jest z dala od kościoła. Kłótnie zdarzają się w związkach, małżeństwach i nie jest to kwestia wiary. Ślub możecie wziąć cywilny i dla Państwa będzie oficjalnie małżeństwem. Proponowałbym sprawę wiary nie stawiać jako przyczynę przyszłego Waszego wspólnego życia.

Po co zaprząta sobie głowę tym co będzie kiedyś. Świat wygląda teraz zupełnie inaczej niż 100 lat temu. Ludzie podróżują, zmieniają miejsce zamieszkania i kultury trochę się już wymieszały. Piszesz,że chłopak jest wyznania katolickiego ale jest niepraktykujący więc z tego już widać,że wiara dla niego nie jest tak bardzo ważna. Nie jest żadnym fanatykiem religijnym i akceptuje Ciebie taką jaka jesteś . Wiele osób urodziło się np w Polsce , tu przyjęli sakramenty bo tak jest ogólnie przyjęte , decyzję za nich podjęli rodzice chrzcząc ich , posyłając na religie . Wiele ,szczególnie ,młodych osób odstąpiło od jakiejkolwiek wiary,żyją i takimi sprawami nie zaprzątają sobie głowy. Ważne jest chyba to aby żyć w zgodzie ze sobą, być dobrym i uczciwym człowiekiem. Jeżeli wy się dogadacie w tym temacie , żadne z was nie będzie przeciągało partnera na swoją stronę wyznaniową to nie widzę żadnego problemu.Będziecie żyć dla siebie, to wy będziecie zakładać rodzinę i dawać przykład dzieciom bardziej chyba swoim postępowaniem i postawą życiową niż tym czy chodzi się do kościoła , do synagogi czy jakiegoś meczetu. Wiara jest ważna ale postawa życiowa jeszcze ważniejsza.

Witam, przede wszystkim powinnaś sobie dać trochę luzu. Nie piszesz ile masz lat ale chyba jeszcze nie stoisz jedną nogą na ślubnym kobiercu. Jesteś uczciwa wobec chłopaka, bo powiedziałaś mu o swojej wierze. On zaakceptował taki stan rzeczy. Sama piszesz, że dla niego nie stanowi to problemu. Dlatego też nie powinnaś zadręczać się przyszłością, a skupić się na tym co jest obecnie. Życie samo zweryfikuje czy Wasz związek przetrwa próbę czasu. Jeszcze przyjdzie czas na poważne decyzje dotyczące ślubu, dzieci, a teraz ciesz się tym co masz. Powodzenia i pozdrawiam.