X po rozwodzie rodziców popadł w depresje. Nie...

radził sobie z tym...że stracił ojca, z którym do dziś nie ma kontaktu. Los tak chciał, że się poznaliśmy. Wyznał mi miłość, a ja jemu. Ciagle padały słowa "Kocham Cię", "Chce być z Tobą", "Na zawsze" itp.. ale ja jeszcze nie chciałam wchodzić w związek tylko poczekać ... Jednej nocy napisał mi wiadomość pożegnalną - chciał się zabić. Nie odzywał się cały dzień - a ja pisałam jak szalona żeby się odezwał.. i odezwał się wieczorem . Ale był już inny. Przeprosił mnie .. napisał, ze mnie kocha..ale nie bedziemy razem. Chce być sam. Nie chce mieć dziewczyny. Nawet przyjaciól. Z czego czytałam, u osób z depresją to normalne, że wolą sami być, sami spędzać czas, ponieważ mają bujany nastrój. Nie mogę się z tym pogodzić. Kocham Go! Obydwoje się kochamy, ale on nie chce być razem.. Dziś pisaliśmy ... w pewnej chwili doszło do takiej rozmowy:
On: Aha
Ja: Num...
On: ..
Ja: ??
On: ?
Ja: ..?
On: Co?
Ja: No Ty napisałeś ".."
On: No i ?
Ja: No i NIC już
On: dobra koniec oszukiwania się k. u. r. w. a ! Kocham Cię!!
Ja: A ja Ciebie
On: i po sprawie
I na tym się skończyło.
Co ja mam zrobić ?
Pisze mi, że mam usunąć jego nr, zapomnieć..że mam nie pisać..ale ja nie potrafie. Kocham Go..a nie mogę żyć z myślą, że on mnie tez...a nie możemy być razem.
Pozwolić mu odejść..czy czekać..że czas cos zmieni ?
Co Wy o tym myślicie ? Pomóżcie!!!