Do wszystkich dojrzałych osób!!!!! POMOCY!!! Wpisywa...

Hmm wiem co czujesz bo ja miałam bardzo podobnie,chociaż to chłopak mnie rzucił, ale tak czy owak trudno było mi się z tym pogodzić.Również płakałam noc w noc, między ludźmi udawałam że jest ok ale wreszcie nie dałam rady tak dłużej, to było okropne ciągła myśl że pewnie to ja schrzaniłam i że ciągle za nim tęsknie:( Nie odzywał się do mnie bolało mnie to .Przyjaciółka wmawiała mi żebym dała sobie spokój, nie chciałam żeby się martwiła wiec wmawiałam jej że już nic do niego nie czuję. Minął rok równy rok aż wreszcie stwierdziłam że na darmo.Oczywiście wcześniej ciągle myslałam że może nam się uda ale nic z tego. Gdy dowiedziałam się że podoba mu się moja koleżanka to już mnie przerosło aż wreszcie zdałam sobie z tego sprawę że już mi przeszła.Nadal zdaża si że o nim myśle i jak by to było gdyby...ale zaraz staram się to odrzucić.Tobie też radzę żebyś zapomniała o nim to nie ma sensu, jeśli już cię nie kocha to już raczej nie pokocha, mimo że zrobiłaś źle nie obwiniaj tylko siebie.Głowa do góry wszystko bedzie dobrze zobaczysz
PS.Też nie wierzyłam w to "wszystko bd dobrze" ale po jakimś czasie ocknełam się że jednak już jest:)
gdybyś chciała pogadać o tym to napisz z chęcią pomoge :)