Uwaga! Piszę artykuł o związkach! Potrzebują...

Swojego chłopaka poznałam w sushi barze w Warszawie przy ul. Francuskiej i można powiedzieć że wtedy najbardziej mnie zaskoczył. Gdy weszłam do baru, do lokalu wtoczyło się trzech bandziorów, poprosili o wódkę "szkło", a wskazując dla mnie powiedzieli "dla tej pani największe". Gdy nie chciałam pić zaczęli we mnie przemocą wlewać wódkę. Mój Misiu (wtedy go jeszcze nie znałam) siedział w rogu lokalu i pił kakao, kilka razy powiedział żeby zostawić mnie w spokoju. Nie wiedziałam jeszcze że ma czarny pas w karate, ale jego mistrz kazał mu unikać niepotrzebnych walk, więc na razie ich nie atakował.
Gdy to nie poskutkowało, stawił czoło trzem napastnikom, a ja w panice wybiegłam z lokalu. Uciekałam tak gwałtownie, że na schodach zgubiłam but. Cały czas jednak w głowie kołatała się myśl o tajemniczym obrońcy, niestety niezbyt dobrze widziałam jego twarz, gdyż miał czapkę bejsbolową, duże ciemne okulary oraz obfite wąsy. Gdy przyszłam do domu, mój tatko spytał co się stało, ja powiedziałam że wyrwałam się napastnikom. Nie wspominałam jednak o chłopaku, gdyż tata obiecał moją rękę swojemu ochroniarzowi Romanowi.
Jakiś czas później w nocy na balkonie usłyszałam jakieś hałasy. Wyjrzałam za firankę a tam... po rynnie wspinał się mój obrońca z baru! Zaalarmowany tatko zadzwonił po Romana, a ten wyskoczył jak oparzony i chciał pobić mojego ukochanego! Wtedy ja rzuciłam się Misiowi na szyję i powiedziałam: "Mój ci on, mój", a wtenczas on wyjął z kieszeni mój bucik pasujacy do drugiego! Wyjawiłam prawdę jak to on obronił mnie przed bandziorami. Tatko nie miał wyjścia i musiał się zgodzić na nasz związek.
Później Misiu musiał oczywiście rozprawić się z Romanem, ale to już inna historia. Na pamiątkę początków naszej znajomości codziennie robię mu teraz kakao na zimno.