Wierzycie w miłość na odległość....ale tym...

moja koleżanka z klasy chodziła z chłopakiem który wyjechał rok temu do anglii...cały czas pisali tak dalej, no wiesz. podobno było super. kiedy dowiedział się że on przyjeżdża nie mogła się doczekać, cały czas mówiła tylko o tym. kiedy już przyjechał i miał ją odwiedzić dzieliło ich tylko 6 kilometrów. był w polsce tydzień cały czas jej pisał że jest zajęty że musi wszędzie jeździć a tak na prawdę wolał spotkać się z dawnymi kolegami. trudno jest być ze sobą na odległość ale z miłością jest tak że czasami trzeba udowodnić całemu światu że się myli i że coś jest możliwe. może wam się uda? wydaje mi się że tak jeżeli tylko wytrzymacie taką rozłąkę...

nie wiem co ci napisac bo nigdy czegos takiego nie przezylam ;)
ale szczeze watpie zeby taki zwiazek przetrwal chyba zee jest to naprawde wielka milosc ^^

A ja wierze:)
Moj chlopak byl we Francji a ja w Polsce i wszystko bylo dobrze...
w takich przypadkach szczerosc w zwiazku jest najwazniejsza, zeby wszystko bylo oki:)

Jeśli chodzi o mnie to w to nie wierzę ale tylko ze względu na wiek w jakim jesteśmy. Jesteśmy młodzi, nie musimy od razu wiązać sie na całe życie a nastolatki w naszym wieku od partnera oczekują przede wszystkim bliskości! Żeby ktoś kogo kochamy zawsze obok nas był. Potrzebujemy dotyku i namiętności, wspólnie spędzanego czasu. Chcemy ciągle się upewniać że jesteśmy kochani przez druga osobę, dopiero uczymy się życia w prawdziwym związku, a takie początki potrzebują bycia ze sobą. Ludzie dojrzalsi, którzy mają już spore doświadczenia ze związkami, są ze sobą długo, często są małżeństwem wytrzymują takie rozłąki i wcale się nie dziwię, ale w naszym wieku jest to baaardzo trudne i wg mnie niewykonalne;/